2 Aralık 2010 Perşembe

cüneyit'e

cüneyit, ben geldim
adını unuttuğun onlarca kez
yine değişmiş sahip olduğun tek giysin
insanlar üzmüş seni

her hatırlaşımda sana kendimi,
güldüğünde gözlerin utanırım
her ne kadar eski de olsa,
hep yeni olandı üstündekilerin

üç beş hatıra geçmişe uzanan
bir kız bir oğlan mıydı?
bak unutmuşum gördün mü?
söyle!
ne farkım kaldı yüzüne bakmadan geçenlerden

özür dilerim cüneyit
arada bir geldiğin için aklıma
keşke güçlü olabilseydim yeteri kadar…

2 yorum:

  1. bu adamın yüzündeki çizgilere bakarak hayatımızı şekillendirebiliriz aslında...keşke bir daha görebilsek, en azından bir kez...

    bakarsın gene hatırlamaz...bakarsın gene hüzünleniriz ve Cüneyt için bir yudum daha şarap içeriz...

    YanıtlaSil
  2. aslında ben gördüm birkaç kez daha... bir orda bir burdaydı... yüzündeki tek bir ifade, diğer tüm ifadeleri anlamsız kılıyordu, "size bir şey anlatmaya, beni anlamanıza ihtiyacım yok" ifadesiydi bu, sanki kasıtlıca giymişti yüzüne...

    YanıtlaSil

İZLEYİCİLER

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Related Posts with Thumbnails

shh...