7 Kasım 2010 Pazar

İsimsizler - VII

gök! konuş hitap başlasın kalbe
bir nefesle yolculuk
yankı koksun uzuv, titrek ve ürpermiş
her bir ten bozsun saygıyı
kinle sulanmış duygular

insan dediğin düşmüş gözlerime
çıldırmış, aciz ve saldırgan
tüm labirentler kurulmuş katların
çıkış çıldırmış,
eller kapanmış yere
şükür geçmişte kalan kayıp

eşsiz kalmış gölgeler
yalnızlık karanlığa has
insan bu, gözlerinde umudun perdesini tutan

2 yorum:

  1. "şükür geçmişte kalan kayıp"...

    al sana çıkış yolu...tozlu sayfaları karıştırsın bulsun bakalım...

    devam...sapmadan...

    YanıtlaSil

İZLEYİCİLER

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Related Posts with Thumbnails

shh...